Foto: Nick Oostendorp

Column Luuk Stam - Bertus Bolknak

Bertus Bolknak

Als ik voor de krant in Hengelo mensen op de foto moet zetten, valt vaak de naam Bertus Bolknak, oftewel Bertus Lubbers. Deze in 2013 overleden Hengeloër was een vertrouwd gezicht op dorpsbijeenkomsten in allerlei soorten en maten. Altijd was hij samen met zijn fotocamera. Er ging bijna geen raadsvergadering voorbij zonder dat Bertus in het gemeentehuis aanwezig was. Ook tijdens filmavonden en op bruiloften was hij van de partij.

De anekdotes vertellen dat hij bij al die gelegenheden meer dan eens foto's maakte zonder dat er in zijn bescheiden fototoestel een rolletje zat. Of dat waar is, weet ik niet. Toch is dat in dit geval niet eens heel belangrijk. Het verhaal alleen al doet een dorpsfiguur als Bertus voortleven. Een raadsvergadering kon niet beginnen zonder dat hij opstond, een stukje naar voren liep en zijn lens op de lokale bestuurders richtte. Wat er uiteindelijk met die foto's gebeurde en of hij überhaupt foto's maakte, dat was maar bijzaak.

Bijna vijf jaar geleden overleed hij op 72-jarige leeftijd. Er is nooit een nieuwe Bertus opgestaan. Misschien dat daarom vaak zijn naam valt als ik al fotograferend voor een groepje dorpsgenoten sta. Er is in Hengelo al een aantal jaren een soort van vacature. Er is een gat gevallen. Bij raadsvergaderingen en ook bij andere dorpsbijeenkomsten mist een vertrouwd beeld. Dat gat is niet van de ene op de andere dag op te vullen. Bertus deed het jarenlang, vrijwillig en geheel op zijn eigen excentrieke manier.

Voor mijzelf is het fotograferen vooral een bijkomstigheid naast het schrijven. Al begin ik er steeds meer plezier in te krijgen. Lange tijd maakte ik die foto's nog met mijn telefoon. Prima foto's, maar te vaak ook net niet. Eind vorig jaar besloot ik een volwaardige camera aan te schaffen. Geen joekel van een apparaat met enorme lenzen, maar een toestelletje formaat Bertus Bolknak. Eentje die je zo in je jaszak schuift. Zo kan ik nu een verhaal optekenen en tegelijk acceptabele foto's maken.

In theorie dan, want voor een man blijft het lastig om twee dingen tegelijk te doen. Zo stond net na de aankoop van mijn nieuwe camera het Winters Pleinenfeest in Hengelo op het programma. Uitstekend geschikt voor het maken van beeldopnames. Ik schoot dan ook honderden foto's, maar er kwam geen woord in mijn kladblokje te staan. Hetzelfde gebeurde me zaterdag tijdens het carnavalsfeest van De Keidarpers bij Coens Tapperij in Keijenborg. De blaadjes in het kladblok bleven maagdelijk wit, maar de foto's maakten veel goed.

Over enkele dagen barst door heel het land het carnaval los. Ook Knollendarp pakt uit met een boordevol feestweekend. De Peardeknuppels hebben alles rondom hun residentie café De Zwaan in Hengelo reeds opgebouwd en in het geel gehuld. Niets staat drie dagen feest meer in de weg. Goed verstopte outfits komen langzaamaan weer tevoorschijn. Zelf ben ik er al uit. Ik ga zoals Bertus Bolknak zou zijn gegaan. Als man met fotocamera. Maar dan wel mét - de moderne variant van - een rolletje.


reageer als eerste
Meer berichten
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=5953883&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=contactzuid.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=699,702" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>