De genomineerden uit de derde en laatste voorronde voor de finale van Amphion Open op 19 september. Foto: Peter van Amersfoort

De genomineerden uit de derde en laatste voorronde voor de finale van Amphion Open op 19 september. Foto: Peter van Amersfoort

Peter van Amersfoort

Laatste voorronde Amphion Open

Cultuur

DOETINCHEM – Afgelopen vrijdag was de laatste voorronde van Amphion Open waar vijf acts de kans kregen een nominatie voor de finale op 19 september te bemachtigen. Net als de twee voorrondes hiervoor was het wederom een afwisselende avond. Van psychedelische muziek tot dans en van een Nederlandstalig duo tot fantastische zangstemmen. De jury, die deze keer bestond uit voorzitter Timo Lourens, Marise den Bakker en Bart Kiers, had het wederom niet gemakkelijk.

Door Hans Hissink

De avond werd geopend door indie rockband Two Planets.2. Vier mannen in het wit, met twee gitaren, bas en drums, begeleid door beelden van een man die na een dramatische gebeurtenis probeert zichzelf en het leven terug te vinden. De zelfgeschreven nummers gaan over heftige dingen die grote impact hebben waardoor iemand uit balans raakt. Titels als ‘Long Desert Highway’ en ‘Home and Go’ vormden samen een verhalend geheel.
De muziek, soms geheimzinnig en duister, zal de liefhebbers van The Doors zeker aanspreken. Muziek met een boodschap en een optreden dat heel treffend werd afgesloten met de terechte uitspraak “zolang er hoop is, is er een toekomst.” Volgens gitarist Gerard de Jong was het optreden van 18 minuten eigenlijk te kort om het volledige verhaal goed neer te zetten. De jury was eensgezind in hun commentaar. “Veel respect voor dit experimentele project dat niet perfect was, maar wel blijft hangen.”

Dansgroep Remove
Na deze verrassende opening was het de beurt aan dansgroep Remove uit Borculo. De groep bestaat twee jaar en bracht een strak uitgevoerde choreografie over een meisje dat graag wil dansen. Zij begon alleen op het podium, waarna de
in wisselende samenstellingen om haar heen dansten. Het optreden viel op door creativiteit, mimiek en een sterke uitstraling. Niet alleen het publiek reageerde enthousiast, ook de jury prees de energie en de strakke uitvoering. “Een strakke performance waarbij creativiteit en mimiek extra energie aan de dans geeft.”

De laatste act voor de pauze was singer-songwriter Elaine Key. Haar stijl roept associaties op met Ilse DeLange, onder meer door de lichte snik in haar stem. Sinds anderhalf jaar schrijft Elaine eigen werk en dit was de eerste keer dat zij solo optrad, zonder het collectief Blend-it. Met twee eigen nummers en een gevoelige cover van ‘Creep’, opgedragen aan haar pas overleden schoonvader, wist ze het publiek duidelijk te raken. De jury was onder de indruk van haar durf en vind het iets Iers hebben, maar vroeg zich ook wel af ‘wie ben jij zelf?’ en ‘wat is jouw eigen stem?’ De antwoorden zullen in Eliane’s muzikale toekomst gegeven worden.
Na de pauze volgde Cardboard Tiger, een vierkoppige rockband uit de omgeving van Hummelo. De groep combineert invloeden van Royal Blood, Nothing But Thieves en Death From Above 1979. Hemelvaartsdag wonnen zij nog de Battle of the Bands tijdens het Kleintje Kei Festival in Lichtenvoorde. In Amphion brachten ze een stevig optreden met drums, bas, keyboard en krachtige zang. Vooral de drummer en bassist vielen op als hechte ritmesectie. De stem van zangeres Mirte Loonen kwam in de eerste nummers nog niet volledig uit de verf door het harde podiumgeluid, maar in een rustiger deel van het derde nummer werd pas echt hoorbaar hoe sterk haar stem is. “Een brutale en eigen sound met een zeer goede zangeres, een bassist en drummer die heel dicht bij elkaar staan en een toetsenist die iets meer ruimte mag krijgen,” was het eindoordeel van de jury.

Ukeleles
Als laatste stonden Tom en Bas, beter bekend als De Kornuiten, op het podium. Het Nederlandstalige duo deed denken aan Acda en De Munnik of Veldhuis en Kemper: tweestemmige liedjes met humor, zelfspot en een knipoog. Met twee ukeleles, een gitaar en goed op elkaar afgestemde zang brachten ze luchtigheid en charme. Hun liedjes gingen letterlijk overal over, zelfs over het maken van een liedje. Bescheidenheid staat niet in hun woordenboek gezien de gekscherende omschrijving die zij van zichzelf geven: “twee goddelijke lijven en een groot talent.” Zij kregen niet alleen het publiek, maar ook de jury mee. “We hebben genoten. Jullie zijn ontwapenend en zitten vol met zelfspot. Maar wordt alsjeblieft geen copy van Acda en De Munnik.”

Presentator Boaz Boele, die Amphion Open voor het derde jaar presenteert, benadrukte na afloop hoe sterk de diversiteit van de avond was. “Iedere act deed iets totaal eigens en bracht andere kwaliteiten mee.” Zelf had Boaz, als theatermaker, een zwak voor de dansgroep van die avond. Tegelijk keek hij al vooruit naar de finale. “Ik hoop echt dat die diversiteit zichtbaar is in de uiteindelijke samenstelling van het finaleprogramma.”
Na vijf zeer verschillende en verrassende optredens moest de jury uiteindelijk toch de knoop doorhakken. Uiteindelijk werden dansgroep Remove, rockband Cardboard Tiger en De Kornuiten genomineerd voor de finale van Amphion Open op 19 september.

Stemmen
Ook het publiek kan nog invloed uitoefenen op de finale van Amphion Open op zaterdag 19 september. Een paar dagen na elke voorronde verschijnen op de sociale mediakanalen van theater Amphion -Facebook, Instagram en YouTube — video’s van de optredens. Vanaf dinsdag 9 juni kan daar een week lang worden gestemd. De act met de meeste likes krijgt een plek in de finale, tenzij de jury die act al heeft geselecteerd. Na afloop van de laatste voorronde worden uit alle genomineerden de definitieve finalisten gekozen, die kans maken op de vakjuryprijs, publieksprijs en persprijs.


amphion.nl/podium-van-de-stad/amphionopen

Advertenties doorgeplaatst vanuit de krant