Na 50 jaar in dezelfde Zelhemse supermarkt gaat Rinus met pensioen

ZELHEM – Vijftig jaar werken bij dezelfde supermarkt. Het is een jubileum dat tegenwoordig nog maar zelden voorkomt. Voor Rinus Groot Nibbelink werd die bijzondere mijlpaal werkelijkheid. Op 1 september 1976 begon hij bij de toenmalige supermarkt van de familie Coenraads in Zelhem. Precies vijftig jaar later zit zijn werkzame leven erop en is Rinus met pensioen.

In een halve eeuw zag Rinus niet alleen de supermarkt, maar ook het vak volledig veranderen. Toen hij begon, zag de winkelwereld er heel anders uit dan tegenwoordig. Geen zelfscankassa’s, digitale prijskaartjes of moderne statiegeldautomaten, maar veel handwerk en persoonlijk contact met klanten. Rinus begon bij de familie Coenraads aan de Magnoliaweg 1, op de plek waar tegenwoordig onder andere Kruidvat, ReadShop en TerStal gevestigd zijn. De supermarkt was in die periode eerst Vivo en later Super. In 1993 namen Henk en José Hollak de winkel over en bleef Rinus onderdeel van het team. Ook bij de latere veranderingen van de supermarkt bleef hij een vast gezicht.

Van slijterij tot emballage
Wie Rinus alleen van de laatste jaren kent, zou bijna vergeten hoeveel verschillende werkzaamheden hij in die vijftig jaar heeft gedaan. Hij werkte onder meer in de slijterij, vulde de zuivel, verzorgde bezorgingen, hielp bij activiteiten en hield zich jarenlang bezig met de emballage. Vooral dat laatste was echt zijn domein. Collega’s wisten precies hoe Rinus vond dat de kratten moesten staan en dat daar beter niet te veel van kon worden afgeweken. Alles had zijn plek en daar had hij zo zijn eigen duidelijke ideeën over. Ook zijn karakteristieke stofjassen werden in de loop der jaren een bekend verschijnsel. Terwijl de bedrijfskleding verschillende keren veranderde, wist Rinus regelmatig nog een ouder exemplaar uit de kast te halen. Groen, blauw of een model waarvan jongere collega’s niet eens meer wisten dat het ooit bij de winkel hoorde: Rinus had ze vaak nog.

‘Banden vast aan de buutenkant’
Wie in de afgelopen decennia met Rinus heeft gewerkt, kent ongetwijfeld ook één of meerdere van zijn vaste uitspraken. Zo zijn generaties medewerkers erop gewezen dat bij containers de “banden vast aan de buutenkant” moesten. Wie iets deed waarvan Rinus vond dat het niet bijzonder handig was, kon rekenen op een welgemeend “oelewappers”. En ook de vraag “Kan je rekenen?” was berucht. Wie daarop bevestigend antwoordde, kon zomaar direct het vervolg krijgen: “Reken er dan maar niet op.” Zijn uitspraken en zijn uitgesproken mening over hoe het werk gedaan moest worden, hoorden bij Rinus. Hij stak zijn mening niet onder stoelen of banken en kon daar soms behoorlijk vasthoudend in zijn. Maar achter dat gemopper zat vooral een grote betrokkenheid bij de winkel en het werk. Na vijftig jaar wist Rinus immers als geen ander hoe hij vond dat het moest.

Een echte doorzetter
Zijn werkzame leven kende ook moeilijke momenten. Een ernstig verkeersongeval had grote gevolgen voor zijn leven. Na zijn herstel keerde Rinus echter terug naar de supermarkt en pakte hij zijn werkzaamheden weer op. Ook gezondheidsproblemen op latere leeftijd bleken zijn werklust maar moeilijk te kunnen afremmen. Rustig aan doen is voor iemand die zijn hele leven gewend is geweest om aan te pakken niet altijd eenvoudig. Collega’s moesten hem daarom soms eerder afremmen dan aansporen. Die mentaliteit typeert Rinus. Werken, aanpakken en niet te snel opgeven. Een arbeidsethos uit een generatie waarin daar soms wat minder woorden aan werden vuilgemaakt en het vooral een kwestie was van doen.

Vijftig jaar veranderingen
In vijftig jaar tijd zag Rinus verschillende eigenaren, winkelformules, verbouwingen en vooral heel veel collega’s voorbijtrekken. Generaties jongeren uit Zelhem en omgeving hadden in de supermarkt hun eerste bijbaan en velen van hen kregen daarbij vroeg of laat met Rinus te maken. Ook voor veel klanten werd hij door de jaren heen een vertrouwd gezicht. De supermarkt veranderde, verhuisde en moderniseerde, maar Rinus bleef. Daarmee is zijn afscheid meer dan alleen het pensioen van een medewerker. Met zijn vertrek verdwijnt ook een stukje levende geschiedenis van de Zelhemse supermarkt.

Laatste werkdag na een halve eeuw
Op vrijdag 11 september werkte Rinus voor het laatst in de supermarkt waar hij een halve eeuw lang een vertrouwd gezicht was. Diezelfde avond werd tijdens een afscheidsborrel samen met collega’s en oud-collega’s stilgestaan bij zijn bijzondere jubileum en afscheid. Daarbij werd niet alleen teruggekeken op vijftig jaar werken, maar vooral ook op de vele verhalen, anekdotes en herinneringen die daarbij horen. Want wie zo lang op dezelfde plek werkt, laat vanzelf zijn sporen achter. Als dank voor zijn jarenlange inzet kreeg Rinus onder andere een nieuw horloge met een persoonlijke herinnering aan zijn vijftig dienstjaren. Een toepasselijk cadeau: vroeger was het gouden horloge immers hét traditionele geschenk bij een lang dienstverband. Sinds 13 september mag Rinus zich officieel pensionado noemen.

Koffie blijft klaarstaan
Helemaal uit beeld zal hij waarschijnlijk niet verdwijnen. Vanuit Jumbo Hollak is de uitnodiging nadrukkelijk gedaan om regelmatig nog eens binnen te lopen voor een kop koffie, oude verhalen op te halen en natuurlijk zo nu en dan te vertellen hoe het volgens hem eigenlijk hoort. Want na vijftig jaar iedere week naar dezelfde supermarkt gaan, zet je niet zomaar van de ene op de andere dag een punt achter zo’n band. En andersom geldt hetzelfde.

Na vijftig jaar Rinus in de winkel zal het voor zijn collega’s minstens zo hard wennen zijn dat hij er niet meer iedere week staat. Maar één ding staat vast: na vijftig jaar trouwe dienst heeft Rinus zijn pensioen meer dan verdiend.