Verhinderd

Heel fijn dat u aan het lezen van deze column bent begonnen, want hoogstwaarschijnlijk past het nog maar net in uw schema. Mocht u hier ergens halverwege het lezen al knikkebollend de draad kwijtraken, alle begrip. Er wordt ons dezer dagen immers zóveel voetbal toegeworpen, op de meest krankzinnige tijdstippen, dat het nauwelijks te doen is. Wellicht leest u dit op de ochtend na Spanje-Kaapverdië, die wedstrijd kon maandagavond nog mooi tijdens het inruimen van de vaatwasmachine, aftrap 18.00 uur. Dan België-Egypte, haalde met de aftrap om 21.00 uur de avondmens al iets meer naar boven. Maar daarna begon het pas echt.

Om middernacht Saoedi Arabië-Uruguay, dat treffen heeft u ongetwijfeld nog als een hapklare versnapering tot u genomen. Daaropvolgend Iran-Nieuw Zeeland om 3.00 uur, dat zal een opgave zijn geweest. Eenmaal de negentigste minuut bereikt kwam er alweer licht door de gordijnen. Tijd voor een nieuwe dag, een dag vol nieuwe wedstrijden. Want het houdt hiermee niet op. Ik heb de lijst van groepswedstrijden even doorgebladerd, die is eindeloos. De gemiddelde gebruiksaanwijzing van een moderne wasmachine met minimaal 87 programma’s is korter. En in minder talen. 

Want dat speelt in deze een belangrijke rol. Het wedstrijdschema is zo in elkaar gezet dat ook de Zuid-Koreaan of de inwoner van Haïti er op een fijn tijdstip voor kan gaan zitten. Gelukkig zijn daar de samenvattingen. Al zijn sommige momenten simpelweg een cadeautje als je ze live (voor de televisie) meemaakt. Wat spatte er een levensvreugde af van alles in en rondom het team van Curaçao, alleen al het volkslied was een genot, het zal op vele plekken intens en met veel trots zijn meegezongen. 7-1 verlies tegen Duitsland, maar ze staan er toch maar mooi, op dit WK. 

Dan onze oranje jongens. Nederland-Japan, 2-2 in wat de bondscoach ‘een topwedstrijd’ noemde. Het motto ‘groeien in het toernooi’ pas ik ook in mijn eigen benadering toe. Na een kwartier hield ik het voor gezien, de volgende ochtend haalde ik de schade in. Als niet meer zo fanatiek voetbalvolger was het voor mij de kennismaking met Crysencio Summerville, onze wervelende rechtsbuiten, maker van de 2-1. Net zo schitterend als zijn naam waren zondagavond de oranje sfeeracties bij de plaatselijke kroeg, alvast van een niveau dat een finaleplek volledig zou rechtvaardigen.

Zover is het nog lang niet. Na de poulefase wachten in dit uitgebreide WK-toernooi de zestiende (!) finales, pas daarna gaat het daadwerkelijk om de knikkers. Tegen die tijd is de Keijenborgse kermis al lang en breed achter de rug. De finale is pas op zondag 19 juli. Veel wedstrijden zullen vooral voorbijgaan. Al kan het geen kwaad om er af en toe eentje als excuus op te werpen. Woensdag in alle vroegte naar de sportschool? Nee, sorry. Dan ben ik verhinderd, heb ik écht geen tijd voor. Om 6.00 uur begint Oostenrijk-Jordanië.