Oerend Smart - Boerenwijsheid

  Column

In Zuid-Duitsland zie ik ze voor het eerst. Veel ook. Lange palen, bijna loodrecht omhoog. In een ritmisch patroon. Ertussen gespannen zijn draden. Van paal naar paal. Met daartussen horizontale koorden van de grond tot aan de verticale touwen. Een soort uit de kluiten gewassen waslijnen. Zo ver mijn oog kan zien. Ik heb me regelmatig afgevraagd wat dit voor moet stellen. Totdat iemand, waarschijnlijk mijn vader, me vertelt dat hier hop wordt geteeld.

In een regio waar bier bij de cultuur hoort is dat niet zo vreemd. En dus horen de hopvelden voor mij bij Beieren. Maar hoe kan het dan, dat ik als Achterhoekse, waar bier ook bij de cultuur hoort, 'we' al ruim 400 jaar bier brouwen, nog nooit deze planten heb gezien? Geen bier zonder hop. Waar halen ze dit ingrediënt eigenlijk vandaan? Uit Beieren misschien?

Uit Zieuwent! Jawel, aan de rand van dit Achterhoekse dorp, rijd ik tegenwoordig ook langs deze palen met draden. Reinier en Riet Hogenelst, begonnen in het voorjaar van 2017, met het verbouwen van dit gewas. En zoals dat hier gaat: gewoon beginnen, uitproberen, doen. Met tips en adviezen uit binnen- en buitenland. In september is er met man en macht geoogst. Lange tafels, waaraan vele handen licht werk maken. Bel voor bel wordt geoogst. Allemaal handwerk. En als je denkt dat hop gewoon hop is, dan heb je het mis. Juist de smaak van de hop is belangrijk voor het eindproduct. Kruidig, bloemig, fruitig en met citrustonen. Inmiddels weten heel wat hobbybrouwers en gespecialiseerde craftbeerbrouwers Hogenelst Hop te vinden.
Een ander ingrediënt voor bier is mout. Ook dit kwam tot voor kort vooral uit Duitsland, België of zelfs de Oekraïne. Niet echt een streekproduct dus. Waarschijnlijk was tot dan toe alleen het water in het bier Achterhoeks. Maar ook hier is onlangs verandering in gekomen. In Winterswijk-Ratum is een oude stal verbouwd tot vloermouterij voor het vermouten van graan uit de regio. Jan en Lidy Legters stopten vorig jaar met melken en werden akkerbouwer. Nu wordt hun brouwgerst vermout en leveren ze aan kleine regionale brouwerijen van speciaalbieren. Vloermouterij Masterveld is hiermee slechts de vijfde mouterij in Nederland. En de enige die ook kleinere hoeveelheden gerst kan vermouten voor de enorm in opkomst zijnde lokale brouwers.
Mooi om te zien dat deze slimme Achterhoekers weten waar de vraag zit en het lef hebben om dit avontuur te starten. Wie weet wat er nog volgt. Komt de textielbranche, in navolging van Enschede Textielstad, terug naar Winterswijk? En zorgen we dan ook voor lokale stoffen van hennep en wol? Nu koop ik t-shirts en broeken met merinowol uit Nieuw Zeeland. Hoe tof zou het zijn, wanneer dit ook gewoon als echt Achterhoeks product wordt aangeboden? En dan niet de aloude borstrok, maar innovatieve sneldrogende, niet-kriebelende, niet-ruikende outdoorkleding.

Ik kan trouwens ook niet wachten om op een fijne zonnige herfstnamiddag te proosten met een echt Achterhoekse cider. Of heb ik ergens iets gemist en is deze er al?

Linda Commandeur

Meer berichten