Ayman houdt van het Nederlandse klimaat

Samen met zijn Nour en de kinderen thuis in Hengelo

Door Liesbeth Spaansen

HENGELO – Het land verlaten waar je geboren bent, waar je een gezin hebt en werk, omdat je opgeroepen wordt om te vechten als soldaat. Ayman Tamina (43) vluchtte uit Syrië en kwam na een lange reis aan in Nederland. Nu is hij zes jaar hier, zijn gezin is vier jaar geleden herenigd en hij heeft het kleermakersvak weer opgepakt.

Ayman Tamina vluchtte via Beiroet naar Turkije. Voor veel geld kocht hij een plekje in een rubberboot om naar Griekenland te kunnen. “Dit deel van de reis is bekend geworden als dodenreis. We hebben negen uur in zee gedobberd in de volle zon, omdat de motor van de boot stuk ging. Later werden we op sleeptouw genomen door een andere boot”, vertelt hij. “Maar liever dood in de boot, dan dood in Syrië, zeiden we.” Hij zat in de te volle boot met mannen, vrouwen en kinderen. “Veel zijn er onderweg overleden. Ik redde het wel en kon door naar Nederland.”

Hij kwam via een AZC in Arnhem naar het Gelderse Hengelo. “Ik woonde in een buitenwijk van Damascus, ik houd niet van de stad en wilde hier ook graag naar een rustig dorp. Ik kreeg een woning waar ik ook met mijn gezin voldoende ruimte zou hebben.” Zijn vrouw Nour (34) volgde haar man Ayman na bijna twee jaar. Het gezin met drie kinderen (nu 18, 15 en 11 jaar) herenigde. De jongste dochter Annie (3) is hier geboren. “Onze oudste zoon gaat nu uit huis om ICT te studeren.”

Thuis in Nederland
Heimwee heeft Ayman niet. “Ik ben hier gelukkig en houd van het Nederlandse klimaat, dat past mij beter. Syrië is te warm, benauwd. Ik wil niet terug, en het kan ook niet. Zelfs niet met vakantie, te gevaarlijk. Het contact met mijn moeder, broers en zussen gaat via de telefoon. Andere familieleden zijn overleden of gevlucht naar andere landen.”

Ayman startte de opleiding. “Om Nederlands te leren, maar ook om te leren over huren en belastingen.” Nour ging ook naar school. “We krijgen hulp van Mariët Verguson en nu ook nog van onze overbuurman Herman van der Lende.” Voor een vast inkomen werken Ayman en Nour doordeweeks een aantal ochtenden en een hele dag bij Meesterwerk in Zelhem.

Donderdag 20 mei kreeg Ayman uit handen van burgemeester Marianne Besselink zijn papieren en die van zijn vier kinderen voor het Nederlanderschap. Nour moet nog anderhalf jaar wachten, maar dan kan ook zij het Nederlanderschap aanvragen.

Naaiatelier
In Nederland ging Ayman al snel aan het werk. “Al vanaf mijn vijftiende jaar werk ik als kleermaker, ik leerde het van mijn vader en had daarnaast een bedrijfje voor reparatie van kleding, strijken en maken van gordijnen. Toen mijn vader overleed nam ik zijn bedrijf over. Ik ging hier in Doetinchem op stage om kennis te nemen van hoe dat in Nederland gaat.”

In Hengelo ging hij met hulp van de gemeente als kleermaker aan het werk en kreeg een plekje in Shop Melange. Inmiddels is hij ingeschreven als zelfstandige bij de Kamer van Koophandel en is hij met zijn bedrijf Naaiatelier Ayman verhuisd naar Litania’s Blijheid, de winkel aan de Spalstraat 10 in Hengelo. “Ik heb geïnvesteerd in een naaimachine, stoffen en garens. Mijn werk is mijn hobby en ik houd van mijn werk. Dat moet winstgevend gaan worden, maar zonder hulp van Stichting Litania kunnen we het nog niet. Gelukkig zijn hier fijne mensen en heb ik een vaste klantenkring opgebouwd. Mijn droom is een eigen winkel. Vijftig vierkante meter is voldoende.”

Litania’s Blijheid is een bekende plek voor Ayman, want Nour doet daar al een aantal jaren vrijwilligerswerk. “Als je Nederlands wil leren, dan is het goed om contact te hebben met mensen. Op school leren we de grammatica, maar de taal moet je echt in de praktijk leren.” Thuis wordt wel Arabisch gesproken, ook met de kleine Annie. “Maar die antwoordt dan in het Nederlands”, lacht Nour. “Net als de andere kinderen. Die gingen hier meteen naar school en leerden er de taal en een beetje Achterhoeks.”

Fotografie en koken
Nour heeft inmiddels haar kennis en kunde op het gebied van fotografie kunnen laten zien. “Ik maakte de reportage van het Buddy to Buddy project bij de Kei in Steenderen. Hiervoor heb ik een Nikon 800 te leen gekregen. In Syrië werkte ik als bruids- en portretfotografe.”

Ondanks dat zij in Nederland woont, kookt Nour Syrische maaltijden, veelal voor de kinderen, familie en vrienden. “Syrisch eten is kruidig maar niet scherp. De vrienden zeiden: ‘Waarom ga je dat niet doen voor anderen? Nederlanders zijn nieuwsgierig naar eten uit het buitenland’. Dat heb ik toen gedaan. Vóór het weekend kun je bellen om te bestellen. Een verrassingsmenu van vijf verschillende gerechten kan dan worden opgehaald op zaterdag of zondag. Bezorgen kan ook, dan komt Ayman want die heeft een rijbewijs.”

Nour: 06-36228613

Ayman: 06-57388603

atelierayman@gmail.com