Overpeinzingen van een oude molen, deel 4

In mei 2020 is het zover, dan wordt de Coops molen aan de Wiekenweg in Zelhem heropend. Kijk eens op www.coopsmolen.nl en facebook. Derk Coops bouwde deze molen in 1818. Na succesvolle jaren stond de molen jarenlang stil en kwam het verval. De molen vertelt hier zijn levensverhaal.

Mevrouw en meneer, goeijendaag, welkom terug!

We werkten hard, Derk Coops en ik, lange dagen en die gingen tellen voor Derk. Hij werd oud en moe. Maar ík, ik was nog een jonge vent, uh, molen. Mensenjaren gaan sneller, natuurlijk.

Ik kreeg een nieuwe molenaar, Derks zoon. Dat was wel wennen, je oude molenaar ken je door en door en nu moet je weer een nieuwe opvoeden. Hij was minder vertrouwd, jonge Derk. Noemde me nooit bij mijn naam, zoals zijn vader deed. Hij had het gewoon over 'Coopsmolen', dus dat werd mijn naam.

Na hem volgden nog enkele molenaars, allemaal kleinkinderen van mijn eerste Derk. Och, mensen worden zo snel oud, die worden geen 200 jaar. Het blijft moeilijk, je hecht je zo aan ze. Ik moet u opbiechten dat ik bij ieder afscheid wel een traantje wegpink.

Zo ging het door tot 1938. Toen hadden ze genoeg van mij. Zomaar. Nu ja, zomaar. Er was een incidentje met een paar zakken nat graan, waardoor de sukkels mij lieten vastlopen. Maar om mij daarvan de schuld te geven … ik werd er de dupe van. Ze ontdeden mij van mijn ledematen en verwijderden mijn ingewanden. Ze roofden mijn ziel en mijn trots en lieten mij over aan de elementen. Tot die bewuste dag in 2018.

En nu moet ik u toch wat vertellen over die nieuwe mensen in mijn leven. Ik heb ze horen praten. Het ging over mij. Over nieuwe ingewanden, een koningsspil, bonkelaar, windpeluw, spruiten en al die dingen die u waarschijnlijk niets zeggen. En over een nieuwe kap en wieken, echt waar. Ik ben zo opgewonden.

Ik zal u snel eens voorstellen aan ze, aan die nieuwe mensen van me.

Meer berichten