Overpeinzingen van een oude molen, deel 2

In mei 2020 is het zover, dan wordt de Coops molen aan de Wiekenweg in Zelhem heropend. Kijk eens op www.coopsmolen.nl en facebook. Derk Coops bouwde deze molen in 1818. Na succesvolle jaren stond de molen jarenlang stil en kwam het verval. De molen vertelt hier zijn levensverhaal.

Goeijendaaag, mevrouw en meneer, ik vertelde u hoe zomers kwamen en winters gingen en ik in verval raakte.

Tot op die zomerdag alweer even geleden, ergens in 2018. Er kwamen mensen. Ze liepen om mij heen, ze spraken druk, ze wezen, ze porden en prikten in mijn lijf. Ze lachten, wat een heerlijk geluid. En spraken nog veel meer. Daarna, stilte.

Ik had het eerder meegemaakt, hoop voor niets. Maar deze mensen kwamen terug en zelfs met meer. Mijn binnenste werd opgeruimd. Ze begonnen te hakken, timmeren, zagen en boren. Ik zal u daar bij een volgende gelegenheid meer over vertellen. Het was niet misselijk wat ze allemaal met me deden. Al die drukte rukte mij uit mijn lange slaap. Ik luisterde ondertussen wat die mensen allemaal zeiden. Ik ben een oude man, uh, molen dus ik begrijp niet alle woorden die deze nieuwe mensen gebruiken.

Maar bepaalde woorden wel. Woorden als: 'nationaal erfgoed', 'cultureel belang', stel je voor, ík. Maar ook: ' restauratie'. En van déze wordt ik helemaal opgewonden: ' wieken'. Ik doe geen oog meer dicht. Maar gezellig is het wel, al die aandacht. Het doet mij denken aan de bedrijvigheid van vroeger.

Had ik u al verteld dat ik in 1818 geboren, uh, gebouwd ben. Ik was wat je kunt noemen een forse jongen. Een stoere korenmolen, gebouwd voor het zware werk. Met muren van 80 centimeter dik en zoals gezegd, met drie koppels maalstenen. Ik ben een zogenaamde grondzeiler. Mijn molenaar kan dus lekker met z'n voetjes op de grond staan om mij te bedienen. Ik was een jonge vent, nou ja molen, van het soort: 'niet lullen maar poetsen'. In mijn geval dus van: 'niet dralen maar malen'. Precies zoals mijn molenaar Derk Coops zelf ook was.

Hoe mijn verhaal verder gaat, vertel ik de volgende keer.

Meer berichten